nie czuję świąt. czas przecieka mi przez palce, nie zauważam nawet kiedy. jest jakoś tak pięknie melancholijnie, prawda? trzeba zwolnić. jak jest się zabieganym, to się nie myśli. nie zostaje się ze sobą sama na sam, a zostanie z sobą sam na sam bywa czasem niewygodne. każdy z nas nosi ze sobą nuty. te smutne wywołują jakieś głośniejsze echo między dwoma komorami a dwoma przedsionkami. jest jakoś tak pięknie melancholijnie, prawda?

świeczki pachną cynamonem :)

czasem tak zupełnie zwyczajnie chciałabym być przy kimś kto tęsknił za mną przez całe swoje życie. kto wcześniej mnie nie znał a pózniej szukał moich dłoni w znanym i w obcym świecie. tęsknię za kimś kto rozumie większość moich grymasów i potrafi w tłumie ludzi uśmiechać się do mnie oczami. za kimś komu mogę pokazać wszystkie swoje dziwne światy i odkryć kilka nowych. za wspólną ciszą i nieśmialymi pocalunkami nad bardzo zaspanym ranem. za zapachem innych perfum, od których wiruje w głowie i w brzuchu. za kimś kto będzie czekał z kubkiem herbaty w długi listopadowy wieczór i za kimś kto w zimną majaową noc pójdzie ze mną do mannghi. za kimś kto nie zastąpi mnie nigdy nikim innym, nie oszuka i nie będzie unikał. za kimś o silnych dłoniach i jeszcze silniejszym charakterze. za kimś dla kogoś będę wyjątkowo wyjątkowa.

... zastanawiam się, co jest nie tak. bo że coś jest, jest niemalże pewne. plątam się po świecie, uśmiecham i chętnie daję ludziom czas, którego potrzebują. staram się nie myśleć o sobie zbyt źle, bo zupełnie pewnie niechcący ( a może jednak podświadomie bardzo chcący?) otoczenie na pewno by to wyhaczyło, a wtedy kiła mogiła, po herbacie, słabo i w ogóle bez sensu. nie ignoruję, nie oceniam. poznaję, lubię, jestem zaciekawiona. słucham, przytulam, współczuję, daję się nabrać, oszukać, zranić, zaskoczyć, udobruchać, ponieść głupim pomysłom, zrobić coś spontanicznie. mam plany, zmieniam plany, bluzgam na rząd i zachwycam się małopolską, wysiadam na złym przystanku w nowym mieście, wymiguję się od mandatu w wagonie pierwszej klasy, robię zdjęcia pięknego jedzenia i ciekawych drzwi, zbieram cytaty i zabawne hasła ze ścian publicznych toalet. śmieję się na głos do własnych myśli i podnoszę z ziemi zagubione kasztany, żeby nie czuły się samotne. niemiłosiernie nie potrafię śpiewać, ale za to zostawać sam na sam z książką, kawą, czekoladą. cieszę się słońcem, seksem, spacerem w letnim deszczu i zapachem ulubionych perfum. fascynuję buką, excelem, którego nie umiem i wszystkim, co ma grochy. nie rzucam się w oczy, nie mieszam facetom w głowach, nie łamię serc ani kregosłupów. nie jestem wredna, bywam złośliwa. coś jest nie tak.

30.09.2013

bardzo-bardzo-bardzo wzruszający dzień.
bardzo.

"kochać i tęsknić tworzą razem czasownik, który nie ma nazwy." t.n.

z cyklu wczorajsze mądrości i międzysłowia:

kiedyś od życia chciałam bardzo niewiele i nie dostałam nic. teraz chcę bardzo dużo i dostanę wszystko.

trzymać kciuki. mocno!!!

poniedziałek kurwa

w takie dni jak dzisiaj dziewczyny takie jak ja nie wyglądają jak deszczowa bogini. wyglądają jak ja. walczą z katarem, bólem gardła, wiatrem na bulwarach, hamulcami, które praktycznie nie działają, grzywką, która wywija się w dziwną falę i spodniami w przymierzalni, które koniec końców wiszą w tyłku. takie jak ja, w takie dni jak ten marzą o wódeczce, ciepłych męskich ramionach, masażu stóp, urlopie na żądanie, kiedy nie ma się urlopu na żądanie, słońcu, kiedy nie ma słońca, suchych butach, braku zmarszczek na czole, pokoju na świecie i ubraniach, które nie powodują finansowej biegunki. na szczęście istnieje Pan Brokuł, rutinoscorbin, wolny wieczór i wiśnióweczka :)

mieczysław

z miliona rzeczy, które irytują niesamowicie, parę jakoś tak ostatnio rzuca mi się na oczy. dosyć natarczywie się rzuca. pewnie spowodują augenkrebs, czuję to.

w czerwcu podjęłam decyzję - przemyślaną, słuszną, na razie obowiązującą. dlaczego więc uważasz za stosowne poddawać ją w wątpliwość niemalże nieustanie i wciąż. ciekawe. bardzo ciekawe. czy to, że czasem zachowuję się niepoważnie znaczy, że niepoważnie myślę?

mam być silna/ dzielna/ ogarnąć się/ przestać myśleć/ może się zastanowić/ jakoś to rozwiązać, bo przecież tak być nie może/ wybaczyć/ zapomnieć. w razie potrzeby nie skreślać. najlepiej dodać coś jeszcze, żebym na pewno zdała sobie sprawę z sytuacji. diabeł tkwi w szczególe, że właśnie po części taka jestem, po części niedługo będę. a jeśli przez chwilę zechcę być wredną suką? małpą? jędzą? to co? foch? milion "ależ..."? obraza majestatu? koniec świata?

ostatnio znowu zaczęłam się czerwienić. z byle głupoty. no brawo. czuję się jak nastolatka. pełnia psychicznego szczęścia, nie ma co. poczucie pewności siebie w skali od 1 do 10 od  oscyluje gdzieś w okolicy wartości polarnych. wrrrr.

mój wewnętrzny padalec (w ramach oswojenia nazwijmy go mieczysław) potrzebuje urosnąć!!!!! karmię go całą swoją podłością wewnętrzną. a niech mu wyjdzie na zdrowie. ta da!

no już już już :)
dziękuję za uwagę.