mieczysław

z miliona rzeczy, które irytują niesamowicie, parę jakoś tak ostatnio rzuca mi się na oczy. dosyć natarczywie się rzuca. pewnie spowodują augenkrebs, czuję to.

w czerwcu podjęłam decyzję - przemyślaną, słuszną, na razie obowiązującą. dlaczego więc uważasz za stosowne poddawać ją w wątpliwość niemalże nieustanie i wciąż. ciekawe. bardzo ciekawe. czy to, że czasem zachowuję się niepoważnie znaczy, że niepoważnie myślę?

mam być silna/ dzielna/ ogarnąć się/ przestać myśleć/ może się zastanowić/ jakoś to rozwiązać, bo przecież tak być nie może/ wybaczyć/ zapomnieć. w razie potrzeby nie skreślać. najlepiej dodać coś jeszcze, żebym na pewno zdała sobie sprawę z sytuacji. diabeł tkwi w szczególe, że właśnie po części taka jestem, po części niedługo będę. a jeśli przez chwilę zechcę być wredną suką? małpą? jędzą? to co? foch? milion "ależ..."? obraza majestatu? koniec świata?

ostatnio znowu zaczęłam się czerwienić. z byle głupoty. no brawo. czuję się jak nastolatka. pełnia psychicznego szczęścia, nie ma co. poczucie pewności siebie w skali od 1 do 10 od  oscyluje gdzieś w okolicy wartości polarnych. wrrrr.

mój wewnętrzny padalec (w ramach oswojenia nazwijmy go mieczysław) potrzebuje urosnąć!!!!! karmię go całą swoją podłością wewnętrzną. a niech mu wyjdzie na zdrowie. ta da!

no już już już :)
dziękuję za uwagę.

nie mam monopolu na miłość. nigdy mieć nie będę.  nie wygrywam w konkursach na wyłączność. może na dłuższą metę nikt nie wygrywa. może własnie nikt wygrywać nie powinien? skoro kocha się w życiu więcej niż raz, to dlaczego nie dawać sobie szans w nieskończoność? skoro można być szczęśliwym, to tym bardziej można być szczęśliwszym. można spotkać kogoś wspaniałego, a potem kogoś wspanialszego. mądrzejszego, wrażliwszego, piękniejszego, seksowniejszego. skoro można mieć ciekawe życie, to na pewno można mieć ciekawsze.
dać sobie szansę. jedną, drugą, dziesiątą, milionową.

to zdecydowanie łatwiejsze niż wybaczyć, zapomnieć, wrócić do kogoś kto zdradził, skłamał i oszukał.
boję się przyszłości, w której oprócz lęku, były by chwile gryzienia się w język, plucia jadem, udawania, że już nie boli. sinusoidy obojętności i agresji.

emocjonalnie przechodzę na tryb oszczędzania baterii.

wakacje 2.0

skompresowana! spakowana!! podekscytowana!!!
:):):):):)
za kilkanaście godzin przywitam się z bałtykiem. tęskniłeś? bo ja tak :)

tym razem wakacje w liczbie pojedynczej. co tu dużo mówić. jest dobrze :)

a w radio leci właśnie coldplay!!!!!!! it could be para-para-paradise!!!!!!! :):):):)
co tu dużo mówić. będzie dobrze :)

wyjdź na zewnątrz, na balkon, otwórz okno, zgaś światło.
wiesz, że księżyc uśmiecha się dziś do nas?

właśnie teraz doświadczysz bezczasu.

ciepła sierpniowa noc ma w sobie coś seksownego, uwodzicielskiego.
szkoda, że wyciągnięte tęsknie ramiona trafiłyby w pustkę, ale może właśnie pustka też potrzebuje czułego przytulenia?

z mojego balkonu widać oświetlony kopiec.

boli jak cholera. próbuję o tym nie myśleć i nie zastanawiać się co by było, gdyby, ale się nie da.
po kawałeczku byłam wyrzucana z czyjegoś świata i nie bardzo mogłam uwierzyć, że to dzieje się właśnie tu i teraz. że w ogóle się dzieje. że mnie.
co sprawia, że jesteś dla kogoś jedyna na świecie? co sprawia, że przestajesz być? co sprawia, że tęsknisz we śnie i wzrusza cię cień rzęs na policzku? a co, że nagle czułość przepoczwarza się w irytację? co sprawia, że uśmiechasz się do siebie ani razu o sobie nie myśląc? a co sprawia, że policzki i oczy płoną czerwienią z upokorzenia?

wiesz jak wygląda krajobraz po zdradzie? nie wiesz? powiem Ci. nie wygląda wcale.
to tak jakby ktoś zwymiotował, na obraz, który namalowałam. celowo. jeśli nawet pokonałabym obrzydzenie i wyczyściła go, zostanie na nim coś wstrętnego. namaluję coś lepszego. nowego. von anfang an. w końcu kosze na śmieci też po coś istnieją.

parę rzeczy musiałam dziś powiedzieć na głos.

znowu.

zabolało.

znowu.
wierzę, że to było potrzebne. wierzę, że Ci pomoże.
daj sobie czas, proszę. tyle , ile potrzebujesz. 

dziś pochłonęło mnie sin city.
znowu.

genialny film.
mam nadzieję, że jutro rano rozczeszę poplątane myśli.

"piekło jest wtedy, gdy budzisz się każdego cholernego dnia i nie wiesz, po co tu jesteś. po co w ogóle żyjesz."
marv

open me up and you will see
i'm a gallery of broken hearts
i'm beyond repair, let me be
and give me back my broken parts


dziś minęły by dwa lata. 
dostałam 697 dni. 
tylko tyle? aż tyle?

piękny dzień. na piękne słowa. przyrzeczenia i obietnice.
w taki dzień jak dzisiaj cuda się zdarzają. szkoda, że nie mnie.

chciałam zawsze trzymać Cię za rękę. 
uśmiechać się i oglądać świat przez pryzmat Twoich oczu.
wszystko się spierdoliło.
szkoda.